BLOG

Travel update: First stop... Norway

Lees op deze pagina onze reis naar Noorwegen, van dag tot dag. Kun je niet wachten op foto’s en video’s van onze reis? Volg dan ons Instagram account @journeyiditarod

Dag 1 – 27 november 2019

Na een comfortabele en korte vlucht met KLM-vluchtnummer KL1149 worden wij op vliegveld Gardemoen opgehaald door Johan Hendriks. Johan is een vriend van Ron en zal ons begeleiden tijdens onze aanwezigheid in Noorwegen. Het is een korte 2 uur rijden naar Rena waar Johan woont en ons onderdak zal verlenen. Onderweg wordt er voorin de bus bijgepraat over van alles en nog wat terwijl achterin flauwe woordgrappen worden gemaakt. Na een korte stop voor een veel te duur sixpack bier, komen wij aan bij de verblijven van Johan. Onze mond valt open! Er liggen mutsen met de namen van de teamleden erop, programmaboekjes voor hele week en het verblijf heeft alles wat we nodig hebben. Na onze spullen op en de kamers te hebben gezet, lopen we naar de algemene keuken voor lekkere worstenbroodjes. Ook passen we nog even wat overalls voor als we later deze dagen naar de hondjes gaan kijken in -16 graden Celcius. Vervolgens werd het programma, zoals dat voor nu geschetst is, nog even doorgenomen. Conclusie: er is heel veel werk aan de winkel. Maar met dit geweldige team en de support van mensen zoals Johan, zijn wij overtuigd dat wij de Iditarod gewoon gaan rijden! Tijd voor bed. Dag 1 zit erop.

Dag 2 – 28 november 2019

Wij hebben heerlijk geslapen in het gastenverblijf van Johan en lopen door verse sneeuw naar de algemene keuken voor een lekker ontbijtje. Op het programma van vandaag staat het bezoek aan Robert Sørlie, tweevoudig winnaar van de Iditarod. Daarnaast zullen wij ook een bezoek brengen aan de Hundenkjørerbuttikken. Zij verkopen professioneel materiaal voor Mushers. Denk hierbij aan sledes, hondenvoer, sneeuwsokjes (voor de honden natuurlijk) en nog veel meer wat Ron nodig zal hebben tijdens het rijden van zijn races.

Het ontbijt is achter de kiezen en wij stappen weer de bus in en rijden door het prachtige Noorse, winterse landschap. Het is hier zo betoverend mooi! Het is een rit van ongeveer twee uur waarvan het laatste stuk offroad een berg op is. Robert Sørlie woont op een geweldige locatie waar hij vanuit huis direct kan trainen met zijn honden. Het uitzicht is adembenemend en je ziet sneeuw zo ver als de horizon strekt. Wij lopen het terrein op en worden begroet door het geblaf van zijn honden. Natuurlijk worden er tijdens onze aankomst nog even wat puppy’s geaaid door ons team (how could you not right?!). Wij worden verwelkomd door Robert en worden uitgenodigd in zijn huis waar wij ook zijn vrouw Elin ontmoeten. Zijn huis lijkt een ode aan de Iditarod. Overal waar je kijkt zie je plakkaten, prijzen, mokken, kleding, kleedjes en nog veel meer over de Iditarod. Dat is natuurlijk ook niet zo gek als je de Iditarod zes keer hebt gelopen en twee keer hebt gewonnen! We gaan aan tafel zitten en Ron neemt het woord. Hij verteld over zijn ervaring en de rede van ons bezoek. Voordat we het weten breekt het gesprek los en enthousiasme vliegt over en weer. Het is al snel duidelijk, Robert wilt ons helpen met de voorbereidingen voor het lopen van de Iditarod! In welke vorm weten we nog niet precies maar de wil is er en dat is het begin. Ondertussen wordt er door zijn vrouw nog een heerlijke cake op tafel gezet en de anekdotes over ervaringen in het sledehonden rijden blijven spontaan over en weer gaan. De tijd vliegt en helaas moeten we alweer bijna de weg op. We bedanken Robert en zijn vrouw voor hun gastvrijheid, het delen van kennis en ervaring. We maken nog een groepsfoto en zijn weer klaar voor ons vertrek. We spreken met Robert af dat wanneer we zijn hulp nodig hebben, dat we contact met hem op nemen. Vol van kennis en in staat van euforie stappen wij weer de bus in en vertrekken weer door de meters hoge sneeuw. Wat een geweldige ervaring!

Na een lange rit komen we aan bij Hundenkjørerbuttikken. Ook hier worden we hartelijk ontvangen door Stig, de eigenaar van deze winkel. Hij vertelt alles over de sledes die zij zelf maken. Robert Sørlie heeft met een slee van hem de Iditarod gewonnen. Gaaf om deze mensen te mogen ontmoeten en de passie te voelen en te horen. Stig neemt echt de tijd voor ons, laat alles zien en geeft ons tips. Wellicht kan hij ons in de toekomst helpen.

Rond vier uur uur vertrekken we bij Stig en rijden nog even langs de supermarkt. Vanavond zijn we uitgenodigd om bij Johan te komen eten. We doen wat boodschappen voor het ontbijt en halen drankjes voor vanavond. Het is in Noorwegen namelijk gebruikelijk om je eigen drankjes mee te nemen. Johan brengt ons nog even naar onze eigen hut, we droppen onze boodschappen en worden verzocht onze zwemkleding mee te nemen. Als we bij Johan aankomen zijn we weer even stil, wat een prachtige plek. Henriette, zijn vrouw, wacht ons al op met een heerlijke maaltijd van rollade, aardappel ovenschotel en veel groenten. Na de maaltijd gaan we bij de honden kijken. We spelen met ze in de sneeuw en we genieten van de vrolijkheid en het enthousiasme. De rest van de avond is bijna magisch te noemen; we genieten van de hottub, zijn zo stoer om onze eigen koud-weer-training te doen (sneeuwengelen maken in zwemkleding in een halve meter sneeuw!), maken muziek, vertellen sterke verhalen en spelen een potje pool. Om elf uur is het echt mooi geweest. Het is tijd om terug naar onze hut te gaan. Wat een bijzondere dag, in een mooi land, met bijzondere mensen.

Dag 3 – 29 november 2019

Na een koude nacht, zijn de eerste Snow Blizzard teamleden om zes uur wakker. Na het ontbijt komt Johan ons weer ophalen en vertrekken we naar Mesnali. De weg ernaartoe is wederom prachtig. Dikke pakken sneeuw, offroad weggetjes, het is één grote sprookjesomgeving en nauwelijks te beschrijven. We raden je dan ook nogmaals aan om onze Social Media accounts te volgen voor de visuele ondersteuning op deze verhalen.

We gaan vandaag naar Leif Tøre. Leif woont op een adembenemende plek met zijn vrouw en 115 honden. Ze doen hier aan huskytours voor toeristen. Het is dan ook niet vreemd dat wij worden verwelkomd door een handvol schattige puppy’s. Ron en Johan zijn ondertussen met Leif in gesprek en bespreken met elkaar de mogelijkheden wat betreft training voor hondenteams. Leif biedt aan om Ron te helpen en te trainen tijdens extreme weersomstandigheden. Dat is natuurlijk super, want in Alaska zal het weer een stuk intenser zijn dan de gemiddeld zachte temperatuur in Noorwegen van -10 graden Celcius. Vanuit zijn terrein kun je perfect de bergen in en op pad met je team. De rest van het Snow Blizzard team is ondertussen aan het genieten van alle honden die het hier super hebben en zelf ook genieten van alle aandacht. We bedanken Leif voor zijn aanbod en het mogen knuffelen van alle honden en gaan weer op pad. We lunchen onderweg en aangezien het black Friday is gaan we ook nog even shoppen bij de XXL.

‘ s Middags verblijven we bij Johan thuis voor wat warme koppen koffie. Jeroen mag nog even achterop de sneeuwscooter mee om te kijken bij de sledehonden training van Johan’s zoon, Mats. Eenmaal opgewarmd vertrekken we naar Ivo Marinkowski voor een heerlijk wild-diner in de kou. Ivo zou ons wellicht verder kunnen helpen met het bieden van onderdak voor de honden tijdens ons traject naar de Iditarod. Het is al snel duidelijk. Een hondengek en zo’n passievolle man als Ivo wil ons graag helpen tijdens onze missie! Het eten was heerlijk, de flessen gaan op tafel en geloof het of niet… De tafel wordt omgetoverd tot enorme sjoelbak. Het is een geweldige avond met een lach, een kleine traan, vriendschap en een kraakheldere sterrenhemel. Met een volle buik en een vol hart van een dag die koud begon, gaan wij allemaal warm ons bedje weer in.

Dag 4 – 30 november 2019

Ons avontuur is bijna ten einde. Morgen gaan we alweer terug naar Nederland. Maar vandaag eerst nog naar Dan Ditlefsen. Dan wil in 2021 de Iditarod lopen en kan ons dus een hoop leren wat betreft voorbereiding. Wellicht kan hij ons zelfs wel helpen! We nemen een diepe haal koude lucht en stappen weer bij Johan de bus in. Het is een rit van een kleine drie uur om bij Dan, tussen de bergen, aan te komen. Het lijkt wel of de ritjes die we moeten maken, per dag mooier worden. Het uitzicht tussen de bergen is geweldig. De zon die net over de bergtop, op de helling naast ons, schijnt, de diepte van het dal en de hoge besneeuwde bomen maken dit gebied tot een sprookjeswaardig, winters landschap.

Eenmaal aangekomen bij Dan worden wij ontvangen door zijn vriendin Viktoria. Wij mogen alvast bij zijn honden gaan kijken, terwijl Dan gehaald wordt. Wij lopen de kennel in en worden begroet door zijn A-team. Even verderop vinden wij puppy’s en honden van ongeveer een jaar oud. Het is al snel duidelijk dat ze hier voor een duurzame sledehonden toekomst gaat. Ondertussen komt Dan ons tegemoet lopen en gaat direct in gesprek met Ron. Er worden ervaringen en verhalen gedeeld en de klik tussen Ron en Dan is al snel voelbaar. Terwijl de gesprekken doorgaan, kijkt de rest van het Snow Blizzard team toe hoe er twee hondenteams worden ingespannen aan twee sledes. Het is erg interessant om dit van zo dichtbij te bekijken! Als de sledes verdwijnen in de wonderlijke wildernis, geeft Dan nog een inspirerende speech over dromen, doorzetten en leren. Daarna worden wij in zijn huis uitgenodigd voor een warme kop koffie. Een huis wat Dan en Viktoria nota bene zelf vanaf bijna niks hebben opgebouwd! Ze laten foto’s zien van de verbouwing van het terrein op de bergwand. Als de gesprekken vorderen komen we erachter dat Ron, Dan en zelfs hun wederhelften enorm veel overeenkomsten hebben! Het ziet er naar uit dat dit tot een erg productieve, bijzondere vriendschap en samenwerking kan gaan leiden.

Het is weer tijd om te gaan en we mogen weer genieten van een terugreis door datzelfde geweldige landschap. Johan heeft geregeld dat wij bij het restaurant ‘Milano’ in Rena, heerlijk kunnen eten en opwarmen. De dag wordt hier nog nabesproken, er wordt gelachen en de onderlinge blikken laten blijken dat deze stichting is doorgegroeid tot een hecht team van vrienden en familie. Wij geloven in Ron zijn kunnen, in zijn missie en weten dat als we samenwerken dat wij dromen werkelijkheid kunnen laten worden. Wanneer iedereen zich beseft dat morgenavond ons vliegtuig weer vertrekt naar Schiphol, wordt het even stil. Dus we genieten nog maar even van het gezelschap en van het nu.

Dag 5 – 1 december 2019

De laatste dag van deze onvergetelijke trip is aangebroken. We genieten nog één keer van de zon die tussen de bomen, rondom onze hut, opkomt en stappen, met al onze bagage, voor de laatste keer bij Johan in de bus. Het is stiller dan normaal terwijl wij onderweg zijn naar ons laatste bezoekadres. Het besef dat we vanavond terugvliegen zorgt ervoor dat het Snow Blizzard team nog even geniet van de schitterende omgeving waar we doorheen rijden.

Op wederom een betoverende plaats tussen de bergen en in de bossen, bezoeken wij Per Olav Gausereide. Olav en zijn vrouw, Elisabeth Edland, zijn ervaren in het lopen van de Femund en de Finnmarksløpet. Dit zijn sledehond races in Scandinavië waarmee je je kunt kwalificeren voor de Iditarod. Olav en zijn vrouw kunnen ons dus een hoop leren voor het rijden van deze races. Zoals bij elke Musher die wij zijn tegenkomen, lopen wij even naar de hondjes terwijl Ron weer in gesprek gaat. Hij verteld dat zijn vrouw met een paar honden aan het trainen is in de bossen. Na de honden, die niet mee zijn gegaan op training, te hebben geknuffeld, lopen wij naar een opslagschuur tegenover zijn huis. Eenmaal achteraangekomen in de schuur valt onze mond open. Een muur van ruim drie meter hoog en vier meter breed is compleet ingericht met trofeeën, medailles, plakkaten en prijzen van sledehonden races. Het mag direct duidelijk zijn dat dit professionals zijn. Wij worden uitgenodigd voor een kop koffie en in het huis staan zelfs nog meer prijzen die Olav en Elizabeth gewonnen hebben! Olav is erg behulpzaam en geïnteresseerd in ons avontuur. We worden dan ook voorzien met veel kennis over de races is Scandinavië en krijgen veel tips over de voorbereiding hiervan. Super! Als de koffie op is bedanken wij Olav voor zijn tijd en vertrekken richting het vliegvel in Oslo.

Op het vliegveld aangekomen bedanken wij Johan voor alle tijd en moeite die hij heeft gestoken in team Snow Blizzard. Van onderdak tot de programmaboekjes en van kilometers rijden tot de contacten leggen vanuit zijn netwerk. Johan. Bedankt!

We moeten, nadat we zijn ingecheckt, nog drie uur wachten tot we kunnen boarden. Er wordt al voorzichtig wat geëvalueerd maar het woord nagenieten valt hier meer op zijn plek. Vluchtnummer KL1150 wordt omgeroepen om te boarden en wij stappen het vliegtuig in. Moe, voldaan, vol van kennis en vertrouwen dat Ron de Iditarod gaat lopen, maken wij onze riemen vast. Team Snow Blizzard is klaar om op te stijgen.

Geschreven door Team Snow-Blizzard
in november 2019.

Blijf op de hoogte van alle activiteiten van Stichting Snow Blizzard Iditarod! Volg onze social media kanalen en steun onze missie naar de start van de zwaarste sledehonden race ter wereld!

SPONSOREN EN PARTNERS